☀️ Po Operacji Raka Prostaty Forum

Rak kanału odbytu to nowotwór złośliwy rozwijający się wewnątrz kanału odbytu. Z kolei rak brzegu odbytu rozwija się w skórze w okolicy odbytu, w odległości nie większej niż 5 cm od brzegu odbytu. Oba typy rozwijają się z tzw. nabłonka płaskiego. Czynniki ryzyka zachorowania to m.in. infekcje wirusowe (HIV, HPV), czynniki Witam; kochani forumowicze, ponieważ na Was zawsze można liczyć zwracam się z takim problemem: kolega jest po operacji prostaty, złożył wniosek na leczenie sanatoryjne i dostał termin od 24.01.2019 do Krynica Zdrój, na skierowaniu było zaznaczone, że tereny nizinne, ze względu na nadciśnienie tętnicze, góry dla niego nie są dobre, bo tam się nasila nadciśnienie, może ktoś W styczniu jest 2 lata po operacji prostaty metoda elektroresekcji. Po roku nastąpił powrót dolegliwości. Od 08-13 jest gorzej.Jestem pod kontrolą lekarska, badania są OK. Przyjmuję tabletki na darmo. Problem tkwi w częstym oddawaniu moczu a najgorzej jest gdy w danej chwili nie mogę skorzystać z wc. Inne terapie zabijające raka prostaty, takie jak bardzo skupione ultradźwięki - znane jako metoda HIFU - mają niższe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Te zabiegi nie są powszechnie dostępne. Dr Matthew Hobbs, z organizacji charytatywnej Prostate Cancer UK, powiedział, że ta technologia może pomóc ludziom, którzy Dr Paweł Salwa bezinwazyjnie wyciął 40-latkowi raka prostaty • Powikłania po operacjach prostaty • Prostata - objawy, diagnostyka, leczenie • Po operacji raka prostaty • Operacyjne leczenie raka prostaty na przykładzie Hollywoodzkiego aktora Bena Stillera • Prostata - budowa, funkcje, przerost prostaty • Każdego dnia z powodu Biopsja jest standardową techniką diagnostyczną do wykrywania raka prostaty. Lekarz zleca ją, biorąc pod uwagę różne czynniki, w tym wyniki innych badań. Biopsja polega na usunięciu próbek podejrzanej tkanki z prostaty. Następnie ogląda się je dokładnie pod mikroskopem w celu wykrycia komórek rakowych. Prostata to mały gruczoł u mężczyzn w kształcie orzecha włoskiego 44 lata i rak prostaty. To jest cios po którym, wielu ciężko się podnieść, zrozumieć, przyjąć do wiadomości. To , że zjawiłeś się na tym forum świadczy o tym, że chcesz działać, walczyć z chorobą. Ja zachorowałem w wieku 47 lat , 12 lat temu i wiem jedno wiara i determinacja to cechy prawdziwego gladiatora. W marcu 2021 wykonałem TK; w badaniu widoczne ogniskowe silne wzmocnienie pokontrastowe - konieczna weryfikacja w celu wykluczenia npl .prostaty W kwietniu 2021 moje PSA to 15mg/ml Biopsja rak prostaty Gleason 8 /4+4/. Scyntygrafia + TK pasmo sklerotyzacji w żebrze 7 Po konsultacjach onkologicznych dochodzi do operacji Charakterystyczne objawy nietrzymania moczu po operacji prostaty to między innymi: niekontrolowane wyciekanie moczu (od kilku do kilkunastu kropli) bez udziału świadomości pacjenta; brak odczucia parcia na mocz (przy jednoczesnym jego wyciekaniu); wyciekanie moczu w określonych okolicznościach, takich jak kichanie, kaszel, skakanie EhG3. Zgodnie z zaleceniami European Association of Urology z 2006 roku standardowym postępowaniem chirurgicznym w raku gruczołu krokowego ograniczonym do narządu jest radykalna prostatektomia RP. Prostatektomia radykalna polega na całkowitym usunięciu stercza wraz z pęcherzykami nasiennymi oraz węzłami chłonnymi znajdującymi się poniżej rozwidlenia naczyń biodrowych wspólnych. [attachment=112] Najczęściej stosuje się technikę radykalnej prostatektomii z dostępu nad spojeniem łonowym (RRP, radical retropubic prostatectomy). W porównaniu z dostępem kroczowym (RPP, radical perineal prostatectomy) prostatektomia z dostępu załonowego umożliwia jednoczasowe usunięcie węzłów chłonnych miednicy mniejszej. Coraz większą popularnością cieszy się laparoskopowa radykalna prostatektomia. Nadal nie ma przekonujących wyników badań porównawczych, które wskazywałyby na przewagę jednej z wymienionych technik operacyjnych nad pozostałymi. Powikłania radykalnej prostatektomii Najważniejszymi powikłaniami pooperacyjnymi są zaburzenia trzymania moczu, w tym niewydolność zespolenia pęcherzowo-cewkowego z przeciekiem moczu (1,2–4% chorych), nietrzymanie moczu II–III stopnia stwierdzane w chwili opuszczania oddziału urologii (niemal 50% chorych) i nietrzymanie moczu III stopnia stwierdzane po roku od daty leczenia (7,7% chorych). Najczęstszym niepożądanym następstwem radykalnej prostatektomii są trwałe zaburzenia wzwodu prącia, występujące u ponad 90% operowanych. Do innych częstych powikłań należą: krwawienie (1–11,5%), uszkodzenie odbytnicy (0,0–5,4%), zakrzepica żył głębokich (0,0–8,3%) i zatorowość płucna (0,8–7,7). Śmiertelność pooperacyjna w przypadku radykalnej prostatektomii nie przekracza 2%. Radykalna prostatektomia z zaoszczędzeniem pęczków naczyniowo-nerwowych Utrzymaniu sprawności płciowej po prostatektomii radykalnej sprzyja zachowanie pęczków nerwowo-naczyniowych Walsha (neurovascular bundles). Operacja z zachowaniem pęczków nerwowo-naczyniowych (NSRP, nerve sparing radical prostatectomy) ma uzasadnienie jedynie u chorych bez zaburzeń wzwodu przed zabiegiem, jednak pod warunkiem, że jej zastosowanie nie upośledzi doszczętności resekcji. Radykalna prostatektomia z zachowaniem sprawności płciowej jest możliwa tylko we wczesnych stopniach zaawansowania nowotworu, gdy zmiany stwierdzane w biopsji dotyczą jednego płata. W innych przypadkach operacja ta wiąże się ze wzrostem ryzyka miejscowego nawrotu nowotworu. Kwalifikacja chorych do radykalnej prostatektomii z oszczędzeniem pęczka naczyniowo-nerwowego obejmuje: — prawidłową sprawnością płciową przed operacją i zdecydowanych na zachowanie jej po leczeniu chirurgicznym; — guzem niewyczuwalnym palpacyjnie zarówno przed operacją, jak i śródoperacyjnie po stronie planowanego oszczędzenia pęczka nerwowego; — nowotworem w stopniu złośliwości histologicznej G1 lub G2 (stopień złośliwości wg Gleasona < 7) określonym na podstawie biopsji; — guzem niewyczuwalnym palpacyjnie w okolicy wierzchołka gruczołu krokowego; — negatywnym wynikiem biopsji okolicy wierzchołka gruczołu krokowego. Kliniczne podejrzenie naciekania torebki gruczołu krokowego lub lokalizacja guza w sąsiedztwie wierzchołka gruczołu stanowią przeciwwskazanie do radykalnej prostatektomii z zachowaniem pęczka naczyniowo-nerwowego, podobnie jak stężenie PSA przed operacją wyższe niż 10 ng/ml (bywają odstępstwa od tej reguły, co doświadczył autor tego posta mając PSA 13,31) Wyniki radykalnej prostatektomii u chorych na raka stercza Biochemiczną miarą onkologicznej doszczętności operacji jest spadek stężenia PSA w surowicy do tak zwanych wartości nieoznaczalnych (< 0,2 ng/ml) po upływie 3 tygodni (są też opinię, że ten okres powinien być conajmniej 6 tygodniowy) od przeprowadzenia operacji. Jeśli stężenie PSA oznaczone we wczesnym okresie po operacji jest wyższe, może to świadczyć o pozostawieniu nacieku nowotworowego albo fragmentu prawidłowego stercza lub o istnieniu przerzutów niewykrytych przed operacją. Radykalna prostatektomia zapewnia przeżycie 10-letnie bez wznowy raka u około 65–75% operowanych. Przeżycie 5-letnie i 10-letnie bez wznowy biochemicznej wynosi odpowiednio 69–84% i 47–75%. Wpływ leczenia radykalnego u chorych na raka gruczołu krokowego na czas całkowitego przeżycia budzi wciąż wiele kontrowersji. Dotychczas nie wykazano w sposób wiarygodny zmniejszenia umieralności w wyniku zabiegu operacyjnego. W jedynym opublikowanym dotychczas badaniu randomizowanym, obejmującym dużą liczbę chorych poddanych obserwacji lub radykalnej prostatektomii, wykazano, że zabieg ten wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka zgonu z powodu raka stercza i zmniejszeniem ryzyka powstawania przerzutów. Ponadto po raz pierwszy stwierdzono, że w grupie mężczyzn poddanych radykalnej prostatektomii ogólna umieralność jest mniejsza niż w grupie mężczyzn poddanych obserwacji. Efekt leczenia chirurgicznego mierzony za pomocą czasu do wystąpienia wznowy biochemicznej oraz ryzyka wystąpienia wznowy miejscowej lub uogólnionej, a także czasem przeżycia swoistym dla raka gruczołu krokowego, można oszacować na podstawie analizy czynników określanych przedoperacyjnie (PSA, kliniczny stopień zaawansowania, stopień złośliwości wg Gleasona określony na podstawie biopsji stercza, liczba i odsetek powierzchni bioptatów wykazujących utkanie raka) oraz pooperacyjnie (patologiczny stopień zaawansowania i złośliwości raka, stan regionalnych węzłów chłonnych, stan marginesów chirurgicznych usuniętego stercza oraz pooperacyjne stężenie PSA). Obserwacja po radykalnej prostatektomii Zasadniczą metodą wykorzystywaną do śledzenia losów chorych po radykalnej prostatektomii jest oznaczanie stężenia PSA w surowicy (oznaczanie odsetka wolnego PSA nie ma uzasadnienia). Zaleca się następujący schemat oznaczeń stężenia PSA: po 3, 6 i 12 miesiącach od zabiegu, a następnie co 6 miesięcy przez 3 lata i później co rok. Wystąpienie wznowy biochemicznej po upływie co najmniej roku od operacji oraz szybki wzrost stężenia PSA przemawiają za istnieniem przerzutów. Powolny wzrost stężenia PSA występujący występujący w krótszym czasie po operacji sugeruje wznowę miejscową. W takiej sytuacji należy rozważyć zastosowanie radykalnej radioterapii. W przypadku uogólnionej wznowy postępowaniem z wyboru jest leczenie hormonalne. Podsumowanie Prostatektomia radykalna jest współcześnie powszechnie akceptowanym sposobem leczenia chorych na raka ograniczonego do stercza, których spodziewane przeżycie naturalne ocenia się na nie mniej niż 10 lat. Jej skuteczność onkologiczna jest dobrze udokumentowana. Wprowadzenie w ostatnich latach technik minimalnie inwazyjnych w postaci laparoskopowej (oraz tzw. robotowej z wykorzystaniem urządzenia DaVinci) prostatektomii radykalnej wpłynęło na większą akceptację tej metody ze strony pacjentów. Wiąże się to ze zmniejszeniem urazowości zabiegu i skróceniem czasu pobytu w szpitalu, a w konsekwencji z szybszym powrotem do pełnej aktywności życiowej. Wpływ radykalnej prostatektomii na jakość życia operowanych osób wymaga przeprowadzenia dalszych badań. Radykalne leczenie chirurgiczne jest oprócz radioterapii podstawowym sposobem radykalnego leczenia raka ograniczonego do stercza (cT1–cT2) u chorych w dobrym stanie ogólnym, z perspektywą naturalnego przeżycia 10 lat, którzy akceptują ryzyko związane z nietrzymaniem moczu różnego stopnia oraz trwałą impotencją. Artykuł powstał na bazie opracowania pt. "Zalecenia dotyczące postępowania w raku gruczołu krokowego— konferencja okrągłego stołu" Całość dostępna w załączniku. [attachment=111] Odpowiedz z cytatem Re: Po operacji - zatrzymanie moczu (mój tata) autor: RaKaR-szef forum » 03 sie 2016, 00:13 Wkrótce minie miesiąc od operacji. Wszystko musi się pozrastać. Trzeba zlikwidować ognisko zapalne w pęcherzu, jak tym lekarzem był urolog? Nie wiem, na jakiej podstawie ów lekarz stwierdził, że rokowania nie są pomyślne, USG?"uroflowmetria z PVR", to nic innego, jak badanie urodynamiczne na trzymanie moczu i innych danych. Przecież wprzódy trzeba będzie sprawdzić, jak zrósł sie pęcherz z cewnikiem. To zapalenie uniemożliwiało takie sprawdzenie, bo pewnie w tym miejscu, te okolice, jak myślę, były i są spuchnięte. Nie wymyślam tego, to co piszę, to efekt moich rozmów z urologami. Czy krew się pokazuje?Cystostomia, rozumiem, że lekarz mówił o wprowadzeniu cewnika do pęcherza przez powłokę razie, niech tata nosi ten cewnik, niech zniknie to ognisko forum jest wielu kolegów, którzy po prostatektomii mieli problemy, długo używali cewnika. Trzeba pamiętać, że można go nosić do 3 tygodni, osobiście, teraz, przestrzegam tego czasu, mogę powiedzieć, że już czuję, kiedy trzeba po prostu trzeba ten stan Trudno poważnie dyskutować z kimś pozbawionym poczucia humoru 2018 XV edycja Konkursu "Godni Naśladowania" wyróżniony POZARZĄDOWIEC GODNY NAŚLADOWANIA przez Marszałka Województwa T4NxMOGlx+x (klasyfikacja TNM wg. Pana prof. M. Roslana po cysteprostatektomii)III'2007 PSA 8,28;biopsja Gl1+2!?;10/V/2007 limfadenektomia węzły b/z;IX'PSA 0,07;HT VIII-XII;RT XII'07-I'08 7400cGy/37frakcji;cTpN0M0IV'2008 PSA 0,08; X’ TK ok XII' zastrzyki przeciwzakrzepicoweI'2009 - XII' PSA 0,35 ng/ml - 0,60 ng/mlI’2010 MRI ok, zastrzyki przeciwzakrzepicowe do IV’, III’ scyntygrafia & TRUSok, IX’ biopsja spartolona, VII' PSA 0,61;XII' 0,83;VII'2011 1,03 T'2,33 MRI podejrzenie wznowy VIII’ biopsja- Sclerosis atrophicans prostatae;XI' MRI b/z - obserwować, PSA XI' 1,85;V'2012 PSA 2,68 T 2,33;VII' 3,37 T'1,23;VII' PET-CT z octanem sugeruje proces nowotworowy; X' PSA 5,40;od X' Apo-Flutam 3x dziennie;po 1 mieś. PSA 1,28; 2 mieś. 1,05; 3 mieś. PSA 0,837;T 2,07I'2013 zastrzyk Diphereline 11,25 mg na 3 mieś.; IV'2013 PSA 3,14 drugi Dipheriline+ Apo-flutam(zaniechany po 3,5 dniach);IV' w innym lab. PSA po 2 dniach 5,31, po 2 tyg. w swoim lab. PSA 1,92 ng/ml, T 0,19 ng/ml; VI' PET-CT z Choliną rak w obrębie stercza, VII' PSA 9,50 ng/ml, bikalutamid 50 mg * biopsja stercza = ogólnie Gleason 5+4, jeszcze w obrębie torebki (margines 0,2 mm); VIII' PSA 1,30 * T 1,51 bikalutamid 50mg; IX' Zmiana na Eligard PSA 0,85 przed BT IX/X' - 30 Gy=3x10; I'2014 PSA 0,38 ng/ml {odstawiony bikalutamid}III' PSA 0,86{koniec działania Eligardu} IV' T 0,58 ng/ml*PSA 1,17 ng/ml; VI' T 2,35 & PSA 3,24;VII' T=2,25 & PSA 4,04* VIII' PSA 4,20 T 2,52 PET naciekanie na pęcherz, pęcherzyki nasienne, węzły chłonne| VIII' PSA 4,00 T 2,58 | IX' PSA 4,02 T 1,53 | XI' PSA 6,90 Apo-Flutam 2 tyg, po tym Eligard|I'2015 PSA 1,65>II' PET-CT z choliną, praktycznie jak w roku poprz.>IV' PSA 8,83 ng/ml, T 1,69 ng/dl, zastosowano bikalutamid> 05' uretrotomia (pobrano próbki do badania histopatol.) V' PSA 1,10; VII' PSA 0,23 ng/ml; IX' 0,26 ng/ml, XI’ TURP, XI/XII' 0,35 ng/mlI'2016 PSA 0,34 ng/ml, T 0,12 ng/dl / II/II'I PSA 0,41 ng/ml; IV' PSA 0,62 ng/ ml, T 0,23 ng/dl; VI' PSA 0,87 ng/ml, VII posiew ujemny(zaskoczenie), IX PSA 1,70 ng/ml; IX/X' PET-CT progresja, meta do węzła chłonnego biodrowego wspólnego prawego; X' PSA 1,66 ng/ml, T 0,17 ng/dl; XI' PSA 2,14 ng/ml; XII' PSA 3,03 ng/ml, T 0,104 ng/mlI'2017 PSA 4,05 ng/ml, 08/02/2017 Urestomia, II/III'2017 4,88 ng/ml, IV/V'17 PSA 5,36 ng/ml, 1-31maja badanie kliniczne ARAMIS, 5 maja Eligard pół roku, V/VI PSA 6,74 ng/ml, VI/VII 7,28 ng/ml; VIII PSA 9,87 ng/ml, T 0,091ng/dl 24/VIII Xtandi, 19/IX PSA 2,21 ng/ml, 04/X Eligard 45, 16/X PSA 1,55 ng/ml, 13/XI PSA 1,80 ng/ml, 05/XII PSA 3,43 ng/ml, T 0,127L ng/ml, I'2018 PSA 9,67 ng/m/; scyntygrafia kości wolne od meta; 22/I' PSA 8,08 ng/ml; 24/I' liczne nacieki; 26/I' ChT I wlew docetakselu (jeszcze 9), II'2018 TURBT (koagulacja), badanie histopato: rak prostaty + wykryto drobnokomórkowy rak neuroendokrynny; III/IV' Eligard 45: IV' MRI pęcherz, węzły, odbyt nacieki PSA 7,97 ng/ml; V' PSA 5,92 ng/ml; VI' PSA 3,22 ng/ml; 22/06 ostatni wlew, przerwano ChT; Opiody OxyContin20mg + Lyrica75mg; VIII' 2 mieś po ChT PSA 1,81 ng/ml; VIII'23 TK podobne do poprz.; X' PSA 6,44 ng/ml; XI' 4,01 ng/ml, Eligard na pół roku; XII PSA 3,63 ng/mlI'2019 PSA 4,69 ng/ml; PSA I/II 7,72 ng/ml; PET-CT 18-F PSMA-1007; II/III PSA 6,50 ng/ml; III/IV PSA 2,93 ng/ml (inne lab.) od 15'III Xtandi do 10'VII; PSA ng/ml; cysteprostatektomia badanie pooperac. histo-pato potwierdza raka drobnokomórkowego endokrynnego; 26'VI PSA 3,03 ng/ml; - ChT na drobnokomórkowca; RT napromienianie 5 kręgu 3 frakcje x 8 Gy = 24 Gy ;IX'10 PSA=12,61 ng/ml, CgA 28,20 ng/ml (ref. 100 ng/ml) TK w miąższu płuc pojawiły się liczne w większości jamkowe złośliwe zmiany ogniskowe; X'04 PSA=12,18 ng/ml, CgA 36,75 ng/ml ; 15'10 (i 27'IX)Biopsja ze wznowy guza miednicy - nowotworu nie znaleziono; od 16'X-30'XII Xtandi do 30'XII,18'XII PET-CT z choliną, 30'XII PSA 6,26 ng/mlI'202002''I TK Z każdym rokiem medycyna posuwa się o kolejny krok do przodu. Mamy coraz bardziej wyspecjalizowane leczenie farmakologiczne oraz coraz mniej inwazyjne metody zabiegowe. Wiąże się to z coraz mniejszą liczbą działań niepożądanych oraz wystąpienia ryzyka powikłań. Mimo to nie udało się do tej pory całkowicie wyeliminować ryzyka wystąpienia powikłań działań leczniczych, jak ma to miejsce w przypadku operacji prostaty, co może wynikać z budowy anatomicznej człowieka i delikatności struktur. spis treści 1. Operacje prostaty 2. Przezcewkowa elektroresekcja prostaty (TURP) 3. Możliwe powikłania po operacji prostaty 1. Operacje prostaty Aby zrozumieć, dlaczego operacje prostaty są obarczone konkretnymi powikłaniami, trzeba przypomnieć sobie budowę anatomiczną okolicy, w której się znajduje. Gruczoł krokowy położony jest w miednicy mniejszej, bezpośrednio pod pęcherzem moczowym, otaczając początkowy, tzw. sterczowy, odcinek cewki moczowej, czyli przewód wyprowadzający mocz z pęcherza na zewnątrz. Do sterczowego odcinka cewki moczowej uchodzą także pęcherzyki nasienne i nasieniowody. W pobliżu prostaty przebiegają także istotne nerwy, odpowiadające za uzyskanie i utrzymanie erekcji penisa oraz odczuwanie przyjemności seksualnej. Należy wspomnieć także, że tylna część stercza przylega bezpośrednio do odbytnicy. Czytając powyższy akapit można sobie już trochę uświadomić jakie struktury mogą zostać uszkodzone w trakcie. Zakres powikłań mogących pojawić się w wyniku operacji na prostacie jest podobny, niezależnie od typu procedury zabiegowej. Jednak istotne są różnice w częstości występowania tych powikłań – im bardziej bezpieczna metoda, tym szanse na wystąpienie konkretnych powikłań są minimalne. Zobacz film: "#dziejesienazywo: Czym jest ból?" 2. Przezcewkowa elektroresekcja prostaty (TURP) Analizując cztery procedury operacyjne możemy uznać, że najbezpieczniejszą obecnie stosowaną jest przezcewkowa elektroresekcja prostaty (TURP). Operacje prostaty wykonywane za pomocą lasera (mikrochirurgia laserowa) są prawdopodobnie równie, a być może i bardziej bezpieczne od TURP – jednak wymaga to jeszcze udowodnienia w badaniach klinicznych, które obecnie toczą się w wielu ośrodkach. W następnej kolejności jest adenomektomia wykonana metodą laparoskopową, a następnie adenomektomia wykonana metodą otwartą. Największą częstość występowania powikłań odnotowuje się w wyniku adenomektomii radykalnej. 3. Możliwe powikłania po operacji prostaty ejakulacja wsteczna, czyli cofanie się nasienia podczas wytrysku do pęcherza moczowego w wyniku uszkodzenia zwieracza wewnętrznego cewki moczowej. Często nie jest postrzegana jako powikłanie, ale jako następstwo operacji prawie nie do uniknięcia. Ejakulacja wsteczna wiąże się ze znacznym upośledzeniem płodności mężczyzny, wysiłkowe nietrzymanie moczu, czyli popuszczanie moczu przy wzmożonym napięciu mięśni brzucha np. podczas kaszlu, śmiechu, itp. Przyczyną jest również uszkodzenie zwieracza wewnętrznego cewki moczowej. Jednak w tym przypadku tylko u nieznacznego procenta mężczyzn dolegliwości te utrzymują się dłużej niż trzy miesiące po operacji, przejściowe lub długotrwałe zaburzenia wzwodu, najczęściej w wyniku uszkodzenia nn. erigentes. Najczęściej oznacza to powolne dochodzenie do pełnej sprawności seksualnej, rzadko całkowitą niemoc seksualną. Okres poprawiania się funkcji seksualnych może trwać nawet do 2 lat, zwężenie cewki moczowej lub szyi pęcherza moczowego, w wyniku powstania zrostów lub blizn. Dotyczy głównie zabiegu elektroresekcji. Oznacza najczęściej konieczność dłuższego utrzymania cewnika w drogach moczowych, czasem operacyjnego rozszerzenia, krwawienie pooperacyjne z loży po gruczolaku po zabiegu, zakażenie układu moczowego, śródoperacyjne uszkodzenie odbytnicy, inne powikłania, związane z ogólnym ryzykiem operacyjnym lub znieczuleniem, np.: zator tętnicy płucnej, zakrzepica żył kończyn, uczulenie na leki znieczulające. Ryzyko wystąpienia powikłań po operacjach prostaty koreluje z wielkością zabiegu, dlatego lekarze wybierają zawsze najmniej inwazyjną metodę, jaka jest możliwa do zastosowania u konkretnego pacjenta. A to zaś wynika bezpośrednio z ciężkości choroby tego pacjenta. Duży gruczolak nie może zostać zoperowany endoskopowo, a z kolei rak gruczołu krokowego musi być poddany operacji radykalnej. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy Artykuł zweryfikowany przez eksperta: Lek. Marcin Buczek Lekarz w Szpitalu Klinicznym im. Dzieciątka Jezus w Warszawie.

po operacji raka prostaty forum